Ik ben geen lieve coach. Ik werk met echte vriendelijkheid: eerlijk, confronterend en veilig. Lees mijn blog over waarheid, compassie en stoppen met valse vrede en zeggen dat dat ‘verbinding’ heet.

Blijven zonder jezelf te verlaten. Gaan zonder van jezelf weg te rennen. Dat zijn geen tegenpolen. Dat zijn uitkomsten van zelfvertrouwen.

Veel vrouwen denken dat de vraag ‘blijf ik of ga ik?’ een denkprobleem is. Dat het gaat over afwegen, analyseren, scenario’s maken. Maar dat is het niet.
Het is een innerlijk conflict.

🧭 Dus misschien is dit je nieuwe kompas...

Niet de vraag: ‘Moet ik blijven of moet ik gaan?’
Maar deze:
‘Als ik deze keuze de komende vijf jaar leef… wie word ik dan?’ en ‘Welk verlies heb ik dan te nemen?’ 🚦 Sta jij op zo’n kruispunt?
In je relatie, je werk, of een ander groot levensbesluit?
En voel je: ‘Ik weet het eigenlijk al, maar ik durf er nog niet helemaal op te vertrouwen?’

Ik begeleid /coach krachtige vrouwen die niet harder willen denken, maar dieper willen luisteren.
Naar hun lijf.
Hun waarheid.
Hun innerlijke wijsheid.

👉 Voel je een ‘ja’ in je lichaam terwijl je dit leest? Spannend he?!
Stuur me een bericht of plan een kennismaking. Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.

𝗚𝗼𝗲𝗱𝗲 𝗺𝗮𝗻 / 𝘀𝗹𝗲𝗰𝗵𝘁𝗲 𝗺𝗮𝗻
Laten we dit eens eenvoudig afpellen.

Het verschil zit niet in luid of stil.
Niet in dominant of meegaand.
Niet in sterk of zwak.

Dat zijn afleidingen.

Waar het werkelijk om gaat, is dit:
Maakt iemand zijn emoties jouw probleem
of neemt hij er verantwoordelijkheid voor?

Coaching zonder belang.
Niet om te fixen of te sturen, maar om ruimte te maken voor eerlijk kijken.
Gedrag ontstaat niet los van context. In mijn coaching pellen we af – bij de mens én het systeem – zodat verantwoordelijkheid weer komt waar die hoort.

In deze eindejaarsblog deel ik mijn persoonlijke ontwikkeling na het loslaten van een ongezonde relatiedynamiek. Ik schrijf over intuïtief weten, systemische patronen, verticale afstemming en wat er gebeurt wanneer lichaam en bewustzijn weer met elkaar in lijn komen. Over hoe echte transformatie niet ontstaat door harder werken of begrijpen, maar door vertragen, luisteren en thuiskomen in rust.
Deze blog gaat over empathie en grenzen, over veiligheid niet langer buiten jezelf zoeken en over de moed om oude patronen los te laten. Het is een reflectie op leiderschap van binnenuit, belichaamd bewustzijn en het volgen van de fluisteringen van je ziel. Voor wie voelt dat het tijd is om minder te dragen en meer te leven.

Daar is ze… de vrouw die te veel voelt 💖, te groot droomt ✨, te krachtig haar eigen pad kiest 💃.

Ze neemt ruimte. Niet omdat het mag, maar omdat het móet. Omdat ze weet dat haar verlangens ertoe doen. Omdat ze weigert klein te blijven voor andermans comfort.

Over het verongelijkte en gekwetste kind in jou.

Over weerstand, overleefstrategiëen zoals bijvoorbeeld jezelf opblazen, gaslighting, holding space en het insluiten van je eigen gekwetstheid. ❤️‍🩹

Over de transformatie van 'altijd aanstaan' en 'eindeloos doen' naar authentiek en 'bewust zijn'.  En over het risico van jezelf verliezen en dat een burn-out op de loer kan liggen en hoe ik genas van mijn 'doe-verslaving'.

Bijna al mijn cliënten komen bij me met het gevoel vastgelopen te zijn. Hieronder schuilt altijd een diep gevoel van 'niet goed genoeg zijn' weet ik inmiddels.

Via hun eigen coach vraag gaan we altijd op zoek naar hoe het kan dat zij zo vastgelopen zijn en hoe dit anders kan.

In iedereen schuilt een politicus of een priester. Beiden zijn maskers aan de voordeur.

Zie jij het wel helder?

Ken je dat? Het gat tussen dagelijks vertoond gedrag en het gemis van de aansluiting van je medewerkers bij de strategische bedoeling van je organisatie?

Reageer niet vanuit een trigger.

Normaal’. Wanneer ben je dat?